De avond werd afgetrapt door de Canadese MC Anonymouz, uit Vancouver. Niet erg bekend onder het Nederlandse heads, maar mensen die Risskant een beetje volgen hadden hem misschien al wel eens langs horen komen.
Anonymouz gaf een dope show weg, was enthousiast en gooide al zijn energie in zijn performance.
Dikke beats en dope rhymes vulden elkaar goed aan en de Canadees wist met name door zijn praatjes tussen de nummers door het publiek voor zich te winnen, waarin hij zijn liefde voor Nederland verklaarde. Waarschijnlijk mede dankzij dit feit ook de gast tijdens zijn optreden; de al eerder genoemde Risskant uit Dordrecht.
De heren maakten gelijk bekend dat ze binnenkort samen een album zullen droppen; half in het Engels, half in het Nederlands.
Na een goede show verlaat Anonymouz het podium, om plaats te maken voor de volgende act.

De Rotterdammer Concrete had het voordeel dat er al wat meer publiek in de kleine zaal van 013 stond toen hij aan zijn optreden begon, met back-up MC Adison.
Gelukkig leek het geluid wat beter afgesteld dan bij zijn voorganger die avond, wat de performance ook ten goede kwam.
Concrete bracht ook een dope show, met harde beats en harde lyrics dit kon het publiek duidelijk waarderen. Het publiek kwam tijdens dit optreden goed in the mood voor de hoofdact van de avond.

Na een kort intermezzo waarin DJ Daan de wheels of steel bediende was er dan eindelijk de enige echte publiekstrekker van de avond; EPMD.
Parrish Smith opende de show, even later gevolgd door partner-in-rhyme Erick Sermon. Wat gelijk opviel was dat beide heren toch zichtbaar ouder zijn geworden, en flink zwaarder. Dat hield ze echter niet tegen om er gelijk flink in te beuken met al die dope tracks waar EPMD bekend om staat.
De leeftijd hield ze zeker niet tegen een dope show weg te zetten en ook het feit dat ze de dagen voorafgaand aan dit optredens al op meerdere podia in Nederland stonden leek ze niet te deren.
Naarmate de show vorderde werd het echter wel duidelijk dat ze toch echt niet meer de jongsten zijn.
Steeds vaker werd er een kleine pauze ingelast om even wat water te pakken, vitamientjes in de vorm van fruit in blik, of om gewoon even zweet af te vegen en stoom af te blazen.

Een van die pauzes werd minutenlang gevuld door een soort van eerbetoon aan overleden Hip Hop-artiesten. Hierbij werden ook stukjes van tracks van die artiesten gedraaid en de keuze van de tracks is opmerkelijk te noemen. Dit onderdeel duurde te lang en is een beetje jammer.
Gelukkig pakten de heren hierna de draad weer op en in dit laatste deel kwamen de lekkerste tracks voorbij, veel van Erick Sermon’s solowerk en van het meest succesvolle album in Nederland; “Back in Business”.
Bij tracks als “Richter Scale” en “Da Joint” ging de zaal goed los. Dit werd blijkbaar gewaardeerd, want er volgde nog een kleine encore, waar “Da Joint” nog een keer langskwam.

Uiteindelijk verlieten de heren na het applaus het podium, maar niet voordat ze nog even de lekkerste wijven uit de zaal via de organisator backstage uitnodigden.
EPMD kan waarschijnlijk een dope avond regelen door alleen hun cd’s op te zetten en zelf aan de bar te gaan staan. Toch deden ze nog hun best en maakten er een leuke avond van, net als de voorbereidende acts.

Sjek HIER de picz van de avond

Mic Check Presents: EPMD Gezien: 17 februari 2009 013, Tilburg

Door: Profound